Ik accepteer cookies
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  • 32
  • 33
  • 34
  • 35
  • 36
  • 37
  • 38
  • 39

Ramblas 2016

John Leveranz - camera, post production.

Ramblas 2015

John Leveranz - camera, Midge Sinnaeve - post production

Ramblas 2014

John Leveranz - camera, Midge Sinnaeve - post production

Ramblas 2013

We hadden er weer erg naar uitgekeken en de voorbereidingen waren weer hectisch! De dozen van vorig jaar uitladen om te kijken wat er weer mee kon verkocht worden en dan opnieuw strategisch en netjes inpakken, nieuwe dozen vullen met alles wat er weer overbodig was in huis, alle kasten uitmesten, verbaasd zijn over het tevéél aan kleding (miskopen... oh my god), collega’s en familie die nog last-minute met hele volle zakken spullen komen aandraven, kleerhangers en plastic zakjes verzamelen, het weerbericht angstvallig in de gaten houden, ... enz enz.

Er komt heel wat bij kijken! En dan heb ik het nog niet over de planning van de dag zelf: wij wonen in het centrum van Antwerpen, in de schaduw van de kathedraal, dus een garage aan huis is voor de rich & famous. Onze trouwe jeep staat in een randgemeente in alle rust op stal, maar dat wil wel zeggen dat goederen laden (en nadien lossen) in ons autovrij straatje in hartje Antwerpen een goede planning vereist. En dàt allemaal wanneer je nét terug bent van een kampeervakantie en terwijl de jaarlijkse triathlon bijna door onze straat loopt en dus half Antwerpen verkeersvrij is gemaakt.

Enfin, omdat er op zaterdag voor de kost gewerkt moest worden, hielden we het dan maar bij één dag rommelmarkt (zondag dus) en toen we die zondagochtend héél vroeg al door het raam keken, zakte de moed ons bijna in de schoenen: de wereld helemaal grijs en doornat met een miezerige druilregen. Man man man... Regenspullen dus ook maar inpakken. En gaan we of gaan we niet?

Niks daarvan, we gààn gewoon, regen of geen regen, al is het alleen maar om de organisatie van het Buurtcomité van het Schipperskwartier niet teleur te stellen!

Wij dus alles ingeladen en vol goede moed naar Klapdorp!

Daar aangekomen bleek maar weer eens dat er nog steeds een boel asociale mensen op de wereld rondlopen: minstens 10 wagens foutgeparkeerd op Klapdorp en omstreken en de takeldienst overbelast vanwege de triathlon.

Maar ondanks de regen en de moeilijke start (chapeau voor de organisatie), kreeg iedereen toch uiteindelijk zijn plekje, zijn tafel(s) en zijn tentje(s) en kon het uitladen en uitstallen beginnen. We hielpen een paar collega-verkopers met het opzetten van de tenten en warempel, na een paar vreselijke stortbuien kwam het zonnetje erdoor en was de natte ellende snel vergeten!

Iedereen was weer in een goed humeur, de standjes zagen er allemaal op hun mooist uit, het was supergezellig, er was muziek, straattoneel, hapjes en drankjes en er werd goed verkocht!

Na de triathlon kwam er ook nog een hoop volk van de Grote Markt overgewandeld en de rommeltjes gingen goed van de hand. Wij kregen aan ons eigen "winkeltje" het bezoek van onze mama, die een ereplaats achter de "toonbank" kreeg en zo alles goedkeurend kon overzien.

Er kwamen vrienden en kennissen langs voor een babbeltje, veel kindertjes mochten van ons stiekem gratis speelgoedjes kiezen uit onze speelgoedbak, we dronken koffie met Elixir D’Anvers, we aten de beste broodjes ever, we verkochten onze oldschool/vintage racefiets, alle retro Harley T-shirts en véééél van onze spulletjes, waarbij vooral het onderhandelen het àller-àllerleukste was!
Rond 18u werd er langzaam opgekraamd. Onze trouwe jeep was maar voor de helft weer gevuld, dus wij tevreden.

Nog even een spannend moment rond 19 uur: moest ik s’avonds nog hals over kop naar mijn werk of niet ? (ik stond min of meer standby in geval van onderbezetting), maar het bevrijdende telefoontje kwam om 19.30 uur: ik had nog alle tijd om te douchen en effe te chillen vooraleer om 22.30 uur rustig aan mijn nachtshift te beginnen, terugkijkend op een geslaagde Ramblas!
Uiteraard hebben we ons al aangemeld voor volgend jaar. En zeker weten dat we dan een droge, zomerse, zwoele, zonovergoten Schipperskwartier Ramblas zullen krijgen!

Tekst: Edith en Peter

 

Visie & Missie

VISIE

Ramblas is een binnen en buiten Antwerpen gekend en geliefd straatfestival voor de hoogste kwaliteit kunst, muziek en eten, en is hét platform voor lokaal talent. Het Schipperskwartier is een voorbeeldwijk; groen, kindvriendelijk en wel onderhouden. Een dorp in een stad, waar solidariteit en betrokkenheid voelbaar zijn.

MISSIE

Ramblas is een showcase voor het Schipperskwartier, die bijdraagt aan een positieve profilering van de buurt en een platform voor lokaal talent en ondernemers. Ramblas is een verbinder, waar buurtbewoners en bezoekers elkaar ontmoeten en vriendschappen ontstaan, en een sociaal straatfestival dat staat voor kwaliteit en professionaliteit. Ramblas werkt samen met diverse organisaties en overheidsinstanties om cohesie in de buurt te bevorderen en is een springplank voor kanszoekenden. Ramblas verbindt, geeft hoop, inspireert, vermaakt, biedt kansen, deelt, vergroot solidariteit en verwelkomt.